იპოლიტე ხვიჩიას უნიკალური პრობლემა: რატომ ვეღარ დადიოდა კომიკოსი პანაშვიდებზე?

16 აგვისტო, 2026

 

იპოლიტე ხვიჩია, ქართული კინოს ლეგენდარული კომიკოსი, ცხოვრებაშიც ისეთივე უნიკალური და მოულოდნელი ამბების მონაწილე იყო, როგორც ეკრანზე. მისი იუმორისტული ნიჭი და სახასიათო გარეგნობა ხშირად ისეთ უხერხულ სიტუაციებს ქმნიდა, რომელთაგან ერთ-ერთი, პანაშვიდზე დასწრება, მსახიობისთვის ნამდვილ გამოწვევად იქცა.

ამ არაჩვეულებრივ ისტორიას, რომელიც ნათლად ასახავს ხვიჩიას პოპულარობის პარადოქსულ მხარეს, ბატონი ჯემალ ღაღანიძე იგონებდა. როგორც თავად იპოლიტე წუწუნებდა, მისი გამოჩენა სამგლოვიარო ცერემონიაზე ჭირისუფალსაც კი სიცილს ჰგვრიდა, რაც პროცესის ჩაშლას ნიშნავდა. ამიტომაც, იგი ცდილობდა, თავი აერიდებინა მსგავსი ღონისძიებებისთვის.

ერთხელ, ფილმ „ფეოლას“ გადაღებების დროს, ერთ-ერთი ბავშვის მშობელმა მსახიობს განსაკუთრებული თხოვნით მიმართა – მოიწვია იგი გარდაცვლილი ბაბუის პანაშვიდზე, პატივისცემის ნიშნად. მოწვეულ სტუმრებს, მათ შორის გადამღებ ჯგუფს, პატარა „პაზიკის“ ტიპის ავტობუსი გამოუგზავნეს. გზად, იპოლიტემ მძღოლს სთხოვა, ავტობუსი სახლამდე არ მიეყვანა, რათა მათ გვირგვინებით ხელში ფეხით გაევლოთ და ტრადიციისამებრ, სათანადო პატივი მიეგოთ მიცვალებულისთვის.

ეზოში შესვლამდე, ხვიჩიამ ჯგუფი სიმაღლის მიხედვით დააყენა, დაბლები წინ მოაქცია და, რა თქმა უნდა, თავად მოექცა წინა რიგებში. როგორც კი სამგლოვიარო პროცესია ეზოში გამოჩნდა, ხალხში ხითხითი ატყდა. შეკრებილები იპოლიტესკენ იშვერდნენ ხელს და სიცილს ძლივს იკავებდნენ. მიუხედავად ამისა, ჯგუფმა სამგლოვიარო სახეები შეინარჩუნა და კიბეებს აუყვა.

თუმცა, ნამდვილი კულმინაცია ოთახში შესვლისთანავე დადგა. როგორც კი იპოლიტემ ფეხი შედგა, ჭირისუფალმა ქალმა აღფრთოვანებით წამოიძახა: „დედა, ეს ვინ მოვიდა! იპოლიტე, შენ შემოგევლე… სევასტი, ადექი, ასე უნდა სტუმრის დახვედრა, შე უნამუსო? ის მაინც არ გახსოვს, „ბურთი და მოედანში“ ტრუსიკით რომ დარბის?!“

ამ სიტყვებზე ოთახში ხორხოცი ატყდა. ჯემალ ღაღანიძეს მომენტალურად გაუჩნდა ეჭვი, ხომ არ იყო ეს ყველაფერი დადგმული სცენა, თუმცა მიცვალებული უძრავად იწვა და ეჭვები გაიფანტა.

მოგვიანებით, მეგობრები იპოლიტეს ხუმრობით ეუბნებოდნენ: „ეს რა ჩაიდინე, პატიოსნად მწოლიარე მიცვალებული არ იცინოდა, შენ რომ შეხვედი, მერე ხომ არ გაგვიღიმა?“ ამ ინციდენტის შემდეგ, იპოლიტე ხვიჩიას ფეხი აღარასოდეს დაუდგამს პანაშვიდზე, რაც მისთვის, როგორც კომიკოსისთვის, ალბათ, ერთგვარი გამარჯვებაც იყო და დამარცხებაც.